Quinta Gelaudie: 'Ik twijfelde of ik wel verdrietig mocht zijn'

De uitslag

Quinta (40) was bij een vriendin op bezoek toen haar verloskundige belde met de negatieve uitslag van de NIPT-test. De boodschap drong eerst niet tot haar door; ze bleef zakelijk aan de telefoon. Een week later bevestigde het AMC het vermoeden van downsyndroom, in een telefoongesprek dat maar enkele minuten duurde, zonder uitleg of medeleven. Quinta wilde antwoorden, en weten of ze er zelf iets aan had kunnen doen. Samen met haar vriend besloot ze de zwangerschap af te breken. "Vanaf een roze wolk belandden we in een medische nachtmerrie."

Afscheid van Lily

Met veertien weken beviel ze van haar dochter Lily: 53 gram, nog geen tien centimeter, met handjes, voetjes, mondje en oortjes al compleet. Haar vriend ging naar de gemeente om Lily te erkennen. Een paar dagen hielden ze haar thuis, in een schaaltje met water naast het bed; op een avond stonden ze samen met haar in de tuin naar de sterren te kijken. Lily is begraven in een klein roze juwelendoosje, in een eigen grafje op het kinderveld van begraafplaats Duinrust in Beverwijk.

Ruimte voor rouw

Bij de verliespoli van het Rode Kruis Ziekenhuis leerden Quinta en haar vriend rouwen om een toekomst die er niet meer komt. Ze voelde zich schuldig en verdrietig tegelijk, en twijfelde of ze wel verdrietig mocht zijn omdat ze zelf gekozen had. "Je hebt schuld, maar je bent niet schuldig", zeiden ze daar; langzaam kon ze het schuldgevoel loslaten. Wat haar raakte: hoe medisch en negatief alles werd zodra er iets mis bleek. Haar eigen verloskundige maakte daarom nog een mooie echo, en via Stichting Still liet ze thuis professionele foto's van Lily maken. Met haar verhaal wil Quinta het taboe rond het afbreken van een zwangerschap doorbreken en vrouwen laten weten dat hun verdriet er mag zijn.