Saamhorigheid staat hoog in het vaandel bij de Adelbertuskerk

Een kerk vol geschiedenis

Boven de hoofdingang leunen de pijpen van een groot orgel op een ijzeren constructie, die de glazen ontmoetingsruimte eronder tegen het gewicht beschermt. Hoofd van de koffiegroep Coeline Rieck wijst tijdens een rondleiding op een nis: met een beeld uit de gesloten Pieterkerk in IJmuiden werd hier een Mariakapel gemaakt.

In 1996 sloten de Heilig Hartkerk en de Elisabeth en Barbarakerk hun deuren; de parochianen gingen samen verder in de Liduinakerk in Haarlem-Noord, onder de naam Adelbertuskerk. Elementen uit de inboedels verhuisden mee en in die periode verrees ook de glazen ontmoetingsruimte.

Van zangkoor tot brouwersgilde

Catechetisch medewerker Marjan Frielink en Coeline sommen op: twee eigen koren, twee koren van buiten die de kerk huren, en op zondagochtend een gelegenheidskoor waar iedereen mag aanschuiven. In de kelder huist bovendien een brouwersgilde dat voor gelegenheden als Kerstmis, Pasen en Open Monumentendag in beperkte oplage Adelbertusbier brouwt.

Koffie als kloppend hart

Na de viering nodigen de gastvrouwen en -heren iedereen uit om bij elkaar te gaan zitten; wie alleen aan een tafel zit, krijgt vanzelf gezelschap. Op donderdagochtend is er een gratis koffie-uurtje voor de buurt, juist voor mensen die doordeweeks veel alleen thuis zitten.

Jongeren zoeken zingeving

Na jaren van leegloop melden zich weer jongeren, die in de coronatijd op internet naar zingeving gingen zoeken. Recent werden drie jongeren tussen de twaalf en twintig jaar gedoopt, op eigen initiatief. "Veel jongeren willen geestelijk houvast, duiding en zingeving", zegt Coeline. De nieuwe lichting blijkt traditioneler in het geloof: er is weer behoefte aan de biechtstoel, en die keert dan ook terug.